Allah’ın varlığını ispatlayan
İnsan bir yolcudur. Ruhlar âleminden başlayan yolculuğu, anne karnına, dünyaya, çocukluk dönemine, gençlik çağına, yaşlılık zamanına, kabir ve derken cennet veya cehenneme kadar devam eden bir yolculuktur. Acaba insan, bu yolculuğunun ne derece farkındadır?
Sevgili Peygamberimiz (S.A.V) bir hadislerinde şöyle buyuruyorlar: “Dünya ile benim ne alakam var. Ben, dünyada bir aÄŸaç altında gölgelenip de bırakıp giden bir yolcu gibiyim.” (Tirmizi, Zühd 44) Dünya nedir? Ä°nsan fâni ve geçici olan ÅŸeylere karşı nasıl bir durum ayarlaması yapmalıdır? Hem insan, bu dünyaya niçin gelmiÅŸtir ve nereye gitmektedir?
Ä°ÅŸte felsefenin en birinci mevzuları ve haklarında asırlardır söz söylenen mevzular görüldüğü gibi, Allah Resûlü tarafından bu ifadelerle çok veciz ÅŸekilde açıklığa kavuÅŸturulmaktadır. Ä°bn Ömer rivayet ediyor: “Dünyada garip gibi yaÅŸa veya bir yolcu gibi ol. Kendini (ölmeden önce) kabir ehlinden say!” (Tirmizi, Zühd, 25) Åžu üç cümlelik söz, dünya ve ahiret dengesini koruyup kollamada söylenebilecek sözlerin en vecizi, en manalısı… Ä°nsan, zaten dünyada gariptir.
Mevlânâ’nın ifadesiyle “insan, kamıştan koparılmış bir ney gibidir. Gerçek sahibinden uzaklaÅŸtığından dolayı da hep inlemektedir. Onun bu iniltisi, bütün bir hayat boyu devam eder.”
KENDİNİ HESABA ÇEK
Bir hadis-i şerifte Peygamber Efendimiz (S.A.V) en büyük mahkemede hesaba (Devamı icin tıklayın)